Margaret przygląda się fotografii obok szpitalnego łóżka. Za różą pnącą widać stare drzwi kwiaciarni, pomalowane na zielono, choć Arthur upierał się, że to niebieski. W pierwszą sobotę pracy do sklepu weszła panna młoda, gdy Margaret wciąż rozplątywała wstążki w szufladzie. Nie było już ani kawałka w kolorze kości słoniowej. Panna młoda wybrała żółtą, pod kolor swojego roweru. Margaret przez cały ranek próbowała zrobić wszystko idealnie. Po latach nie pamiętała drogich bukietów. Pamiętała żółtą kokardę i pannę młodą odjeżdżającą na rowerze z kwiatami w koszyku.